Dunkirk | Δουνκέρκη

179 0

[fusion_builder_container hundred_percent=”yes” overflow=”visible”][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][fusion_text]Εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες των Βρετανών και των Συμμάχων είναι περικυκλωμένοι από δυνάμεις του εχθρού. Παγιδευμένοι στην παραλία, με την πλάτη στη θάλασσα, έρχονται αντιμέτωποι με μια ανέφικτη κατάσταση, καθώς ο εχθρός πλησιάζει…

Ως πλήρης αντίθεση προς τη σαρωτική και σφαγιαστική απόβαση στη Νορμανδία στη «Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν», το Dunkirk ξεκινά με την εκκένωση μιας εξίσου αχανούς παραλίας από τους στρατιώτες, (νεότατους σε ηλικία άνδρες), που είναι κυριευμένοι από φόβο, στοιβαγμένοι στο κρύο και τον άνεμο, παγωμένοι και ακίνητοι, περιμένοντας το σύνθημα ή ένα θαύμα για τη διάσωσή τους.
Ατμόσφαιρα κινδύνου και απειλής, με τους στρατιώτες να τρέμουν από τον φόβο. Εκτεθειμένοι στα τρία στοιχεία της φύσης, δίνουν το έναυσμα για μια τριπλή αφήγηση… από ξηράς, από θαλάσσης και από αέρος.

Τα πάντα είναι θέμα χρόνου και το θέμα του χρόνου απασχολεί (πάντα) τον Νόλαν, και δεν είναι ο μόνος μπελάς που ξεπερνά αριστοτεχνικά. Εκτός από τη διάταξη κορμιών στην ύπαιθρο και σε περιορισμένους χώρους, την τοποθέτηση βαρέων βαρών Imax cameras όπου μπορεί κανείς να φανταστεί, και τη διαίρεση της δράσης σε τρία ανισομερή επίπεδα (κάτι που δεν βολεύει καθόλου τον οκνηρό θεατή που θέλει την επεξήγηση σερβιρισμένη), ο Βρετανός σκηνοθέτης χωράει πολλά πρόσωπα που βγάζουν νόημα, (χωρίς να διαθέτουν απαραίτητα όνομα ή να διατηρούν ελπίδες επιβίωσης μέχρι το τέλος), και αναδεικνύει τη σημασία μιας κρίσιμης στιγμής του πολέμου στο ξεκίνημά του, το 1940, όταν οι Αμερικανοί δεν είχαν μπει στη μάχη και οι Γερμανοί σφυροκοπούσαν με τη σιγουριά του κατακτητή.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο αντίπαλος αναφέρεται αόριστα ως ο «εχθρός», ενώ δεν κάνει παρά έμμεσα την εμφάνισή του. Ο κίνδυνος πλανάται ως διαρκής απειλή δίχως πρόσωπο.
Ο Νόλαν αρνείται να υποκύψει στη “γοητεία του αίματος”, ενδιαφέρεται για τον τρόμο που προκαλεί το σφύριγμα της βόμβας που πέφτει, όχι για το αποτέλεσμα της ρίψης…
Παρά τη φήμη του, ο Βρετανός σκηνοθέτης τα πετυχαίνει όλα αυτα μέσα σε μόλις 108 (οδυνηρά) λεπτά, από ένα σενάριο 78 σελίδων, (το μισό από το συνηθισμένο της φιλμογραφίας του)!

Ο Νόλαν δεν μπλέκει με τις πολιτικές αποφάσεις και δεν δείχνει το πρόσωπο και την πρόθεση του εχθρού. Άλλωστε το πρώτο δεν ενδιαφέρει ουσιαστικά και η πρόθεση είναι τόσο γνωστή, που οι διάλογοι θα ήταν περιττοί. Επιπλέον δεν αστοχεί στο συναίσθημα.

Ως πολεμικό δράμα, η «Δουνκέρκη» δεν μοιάζει με καμία άλλη ταινία, ενώ σίγουρα δανείζεται από πολλές, εντός και εκτός είδους, (ανάμεσα στις ταινίες που έδειξε ο Νόλαν στους συνεργάτες του, στο στάδιο της προετοιμασίας, ήταν το «Speed» και το πρώτο «Alien»)!

Από το καστ παρελαύνουν τεράστια ονόματα, (Κένεθ Μπράνα, Τομ Χάρντυ, Κίλιαν Μέρφι…), ενώ ο Φιν Γουάιτχεντ κάνει ένα υπέροχο ντεμπούτο χωρίς να πέφτει σε εντυπωσιασμούς και υπερβολές.

Όταν έρθει η ώρα των βραβείων, σε επίπεδο υποψηφιοτήτων τουλάχιστον, δεν γίνεται να αγνοηθεί η καθηλωτική φωτογραφία του Χόιτε βαν Χόιτεμα, η πεντατονική μουσική του Χανς Ζίμερ, η καλλιτεχνική διεύθυνση, οι περιφερειακές ερμηνείες και βέβαια η σκηνοθεσία του Κρίστοφερ Νόλαν, ο οποίος δεν έχει ποτέ τιμηθεί, παρά την τεράστια επιτυχία του με ταινίες που δίνουν καλό όνομα στην κινηματογραφική ψυχαγωγία.
Η Δουνκέρκη ωστόσο δεν είναι απλά μια ταινία, είναι μια βιωματική εμπειρία!
Πρόκειται αναμφίβολα για το αριστούργημα του Νόλαν![/fusion_text][/fusion_builder_column][fusion_builder_column type=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”no” center_content=”no” min_height=”none”][fusion_youtube id=”https://www.youtube.com/watch?v=Bfk5UKubTjk” width=”600″ height=”350″ autoplay=”no” api_params=”” class=””/][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

Related Post

Οι μεγάλες συναυλίες του 2018

Posted by - 25/12/2017 0
Πριν φύγει το 2017, με όλες τις στενοχώριες που μάς άφησε μάς εδωσε τουλάχιστον και μια μικρή ανάσα χαράς, προαναγγέλοντας…

Οι The Stranglers στην Αθήνα

Posted by - 10/11/2016 0
Κυριακή 20 Νοεμβρίου στο Piraeus 117 Academy φορά την punk rock περιβολή του και υποδέχεται ένα από τα σπουδαιότερα rock…
Comodo SSL