Στίβεν Χόκινγκ – Η αποκάλυψη μιας μεγαλοφυίας

202 0

Θλίψη στον επιστημονικό κόσμο προκαλεί η είδηση για τον θάνατο του μεγάλου αστροφυσικού Στίβεν Χόκινγκ σε ηλικία 76 ετών, (08/01/1942 – 14/03/2018).

Την ειδηση για το θάνατο του Χόκινγκ ανακοίνωσε η εταιρεία με δήλωσή της, προσθέτοντας ότι ο Χόκινγκ άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στο Κέμπριτζ.

«Με μεγάλη μας θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο αγαπημένος πατέρας μας πέθανε σήμερα. Ήταν ένας μεγάλος επιστήμονας και ένας εξαιρετικός άνδρας το έργο και η κληρονομιά του οποίου θα ζει για πολλά χρόνια» έγραψαν τα παιδιά του Λούσι Ρόμπερτ και Τιμ στη δήλωσή τους.

«Το κουράγιο και η επιμονή του μαζί με το χιούμορ και τις σκέψεις του αποτέλεσαν έμπνευση για ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Κάποτε είπε ότι “το σύμπαν δεν θα άξιζε αν δεν ήταν το σπίτι για όσους αγαπάς”. Θα μας λείπει για πάντα» κατέληξαν στη δήλωσή τους.

O Στίβεν Χόκινγκ ήταν Βρετανός θεωρητικός φυσικός, κοσμολόγος, συγγραφέας και Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Μεταξύ των σημαντικών επιστημονικών εργασιών του ήταν μια συνεργασία με τον Ρότζερ Πένροουζ επάνω σε θεωρήματα βαρυτικής μοναδικότητας στο πλαίσιο της γενικής σχετικότητας, καθώς και η θεωρητική πρόβλεψη ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία, που συχνά καλείται ακτινοβολία Χόκινγκ.
Ήταν ο πρώτος που εξέθεσε μια κοσμολογία που εξηγήθηκε από μια ένωση της γενικής θεωρίας της σχετικότητας και της κβαντικής μηχανικής, ενώ ήταν φανατικός υποστηρικτής της ερμηνείας πολλών κόσμων της κβαντικής μηχανικής.

Ήταν επίτιμος συνεργάτης της Βασιλικής Εταιρείας των Τεχνών, ισόβιο μέλος στην Επισκοπική Ακαδημία Επιστημών, και αποδέκτης του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας, (το υψηλότερο πολιτικό βραβείο στις Ηνωμένες Πολιτείες). Επιπλέον ήταν Καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μεταξύ 1979 και 2009.

Τα Φοιτητικά Χρόνια

Ο Στίβεν δεν ήταν σπουδαίος μαθητής και αρνήθηκε να σπουδάσει Ιατρική, όπως ήθελε ο πατέρας του. Αρχικά εγγράφηκε στο Κέιμπριτζ για να σπουδάσει μαθηματικός και αργότερα στην Οξφόρδη για να παρακολουθήσει μαθήματα αστρονομίας.

Ξεκίνησε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης τον Οκτώβριο του 1959 σε ηλικία 17 ετών. Τους πρώτους 18 μήνες ήταν βαριεστημένος και μόνος, αφού ήταν νεότερος από πολλούς άλλους σπουδαστές, και έβρισκε την ακαδημαϊκή μελέτη «γελοία εύκολη».
Ο Ρόμπερτ Μπέρμαν (Robert Berman), καθηγητής του στη φυσική, είπε αργότερα, «ήταν αρκετό για αυτόν να ξέρει ότι κάτι μπορούσε να γίνει, και μπορούσε να το κάνει χωρίς να δει πώς οι άλλοι άνθρωποι το έκαναν».
Μια αλλαγή προέκυψε κατά τη διάρκεια του δεύτερου και τρίτου έτους του όταν, σύμφωνα με τον Μπέρμαν, ο Χόκινγκ κατέβαλε περισσότερη προσπάθεια «να είναι ένα από τα αγόρια». Εξελίχθηκε σε ένα δημοφιλές, ζωηρό και πνευματώδες μέλος του κολεγίου, που ενδιαφερόταν για την κλασσική μουσική και την επιστημονική φαντασία. Μέρος της αλλαγής αυτής προέκυψε από την απόφασή του να συμμετάσχει στη λέσχη κωπηλασίας του κολεγίου, όπου έκανε πηδάλιο σε μια ομάδα κωπηλασίας. Ο προπονητής της κωπηλασίας τότε, διαπίστωσε ότι ο Χόκινγκ καλλιέργησε μια εικόνα παράτολμου, οδηγώντας το πλήρωμά του σε επικίνδυνες διαδρομές που κατέληξαν σε κατεστραμμένες βάρκες.

Ο Χόκινγκ έχει υπολογίσει ότι μελέτησε περίπου 1000 ώρες κατά τη διάρκεια των τριών ετών του στην Οξφόρδη. Αυτές, οι μη εντυπωσιακές, συνήθειες μελέτης, έκαναν τη συμμετοχή του στις τελικές εξετάσεις του μια πρόκληση, και αποφάσισε να απαντήσει μόνο σε ερωτήσεις θεωρητικής φυσικής και όχι σε εκείνες που απαιτούσαν πρακτικές γνώσεις.
Το πτυχίο με διάκριση (First-class honours degree) που έλαβε, ήταν ένας όρος αποδοχής για τις προγραμματισμένες μεταπτυχιακές σπουδές του στην κοσμολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Ανήσυχος καθώς ήταν, κοιμήθηκε λίγο τη νύχτα πριν από τις εξετάσεις και ο τελικός βαθμός πτυχίου ήταν οριακά μεταξύ πρώτης και δεύτερης κατηγορίας διάκρισης, κάνοντας μια προφορική εξέταση απαραίτητη.
Ο Χόκινγκ ανησυχούσε ότι θα αντιμετωπιστεί ως ένας οκνηρός και δύσκολος σπουδαστής, έτσι, όταν του ζητήθηκε στην προφορική εξέταση να περιγράψει τα μελλοντικά του σχέδια, απάντησε: «εάν μου απονείμετε έναν πρώτο τίτλο, θα πάω στο Κέμπριτζ. Εάν λάβω ένα δεύτερο, θα μείνω στην Οξφόρδη, έτσι αναμένω ότι θα μου δώσετε έναν πρώτο».
Κέρδισε υψηλότερο σεβασμό από αυτόν που πίστευε, όπως σχολίασε ο Μπέρμαν, αφού οι εξεταστές «ήταν αρκετά ευφυείς ώστε να συνειδητοποιήσουν ότι μιλούσαν με κάποιο μακράν εξυπνότερο από τους περισσότερους από εκείνους».
Αφού έλαβε το πτυχίο του με διάκριση (Honours Degree) και μετά από ένα ταξίδι στο Ιράν με έναν φίλο του, άρχισε τη μεταπτυχιακή του εργασία στο Τρίνιτι Χολ του Κέιμπριτζ τον Οκτώβριο του 1962.

Το έργο του

Τη δεκαετία του 1960, ο Χόκινγκ αφοσιώθηκε στον τομέα της γενικής σχετικότητας και το 1970 ξεκινάει την έρευνα του στις μαύρες τρύπες του διαστήματος και διατυπώνει την άποψη ότι αυτές μπορεί να εκπέμπουν ραδιενέργεια. Το 1971 διατύπωσε τη θεωρία ότι κατά τη Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang) παράχθηκαν αντικείμενα βάρους 10^9 τόνων σε μέγεθος πρωτονίων.

Ευρύτερα γνωστός όμως, γίνεται χάρη στην ενασχόλησή του με μαύρες τρύπες του διαστήματος. Σύμφωνα με ένα από τα κύρια θεωρήματά του, κάθε μαύρη τρύπα προσδιορίζεται από τρεις ιδιότητες: Την μάζα, τη γωνιακή της ταχύτητα και το ηλεκτρικό της πεδίο. Ο ίδιος μιλώντας για τις «μαύρες τρύπες» είχε δηλώσει: «Οι μαύρες τρύπες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη σταδιοδρομία μου, αλλά δεν έχουν καμιά ψυχολογική σχέση με μένα. Δεν φοβάμαι ότι θα πέσω μέσα σ’αυτές. Τις καταλαβαίνω. Κατά κάποιο τρόπο αισθάνομαι κύριός τους».

Επιπλέον, μετά από ανάλυση εκπομπών ακτινών γάμμα, διατύπωσε την άποψη ότι μετά τη Μεγάλη Έκρηξη σχηματίστηκαν πολλές αρχέγονες μάυρες τρύπες. Το 1974, υπολόγισε ότι οι μαύρες τρύπες δημιουργούν και εκπέμπουν υποατομικά σωματίδια, ωσότου εξαντλήσουν όλη τους την ενέργεια και εξατμιστούν.

Ακολουθεί το 1983 μία νέα πρόταση του σύμφωνα με την οποία ο χρόνος και ο χώρος είναι πεπερασμένοι σε έκταση, χωρίς όμως άκρες ή σύνορα.
Το 1988, ο Χόκινγκ εκδίδει το διάσημο βιβλίο του «Μία Σύντομη Ιστορία του Χρόνου» που κατέρριψε όλα τα ρεκόρ πωλήσεων και παρέμεινε στη λίστα των μπεστ-σέλερ των Sunday Times για 237 συνεχόμενες εβδομάδες.
Εχει γράψει άλλα έξι βιβλία καθαρώς επιστημονικά και μια σειρά βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης «για να αντιληφθεί ο απλός άνθρωπος πού βρίσκεται και γιατί βρίσκεται εκεί», όπως δήλωσε το 2007.

Το ταξίδι του στο Διάστημα

Διακαής πόθος του ήταν πάντα ένα διαστημικό ταξίδι όπως εξομολογήθηκε κατά τη διάρκεια συνέντευξής του το 2006.

Αναφερόμενος στους στόχους που ήθελε να πετύχει προσωπικά, προτού χάσει οριστικά τη μάχη με την ασθένεια είχε πει: “Επόμενος στόχος μου είναι να πάω στο Διάστημα. Ελπίζω πως ο πολυεκατομμυριούχος ιδρυτής της Virgin Galactic, Ρίτσαρντ Μπράνσον, θα μπορέσει να με βοηθήσει σε αυτό“. Ο Μπράνσον όντως έσπευσε να ανταποκριθεί. Οι διαστημικές του πτήσεις θα άρχιζαν το 2009 και, πριν από αυτό όμως, κάπως έπρεπε να διαπιστωθεί το αν ένας άνθρωπος με τη φυσική κατάσταση του Χόκινγκ θα μπορούσε να αντέξει μια πτήση σε έλλειψη βαρύτητας. Πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό; Μόνο με μια πτήση «μηδενικής βαρύτητας» σαν αυτές που ήδη προσέφερε η εταιρεία Zero Gravity.

Η εν λόγω εταιρεία ανήκει στον Ελληνοαμερικανό Πέτρο Διαμαντή (Peter Diamandis), που άρχισε την όλη αυτή ιστορία ιδιωτικών διαστημικών πτήσεων. Ο Διαμαντής είπε ότι «θα ήταν τιμή του» να πραγματώσει το όνειρο του Χόκινγκ και – έπειτα από διαβουλεύσεις μηνών – απέσπασε από την αμερικανική υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας (FAA) την άδεια να έχει επιβάτες άτομα με ειδικές ανάγκες.

Με την κατάλληλη προετοιμασία των τεσσάρων ιατρών του αεροσκάφους και των τριών ιατρικών συνοδών του Χόκινγκ – που φρόντιζαν σε κάθε στιγμή για την αποφυγή ατυχήματος -, ο 65χρονος τότε αστροφυσικός πραγματοποίησε την πτήση μηδενικής βαρύτητας, από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της Φλόριδας. “Διάστημα, σου ‘ρχομαι!”, είχε φωνάξει ενθουσιασμένος μετά το τέλος του “ταξιδιού”!

Η Υγεία του και η Προσωπική του Ζωή

Ο Στίβεν Χόκινγκ είχε διαγνωστεί με τη νόσο του κινητικού νευρώνα σε ηλικία 21 ετών το 1963, με τους γιατρούς να εκτιμούν τότε ότι δεν θα ζήσει για περισσότερα από 2-3 χρόνια. Όπως αποδείχθηκε, όμως, ο μεγάλος αστροφυσικός έπασχε από μια εκδοχή της ασθένειας που δεν εξελισσόταν τόσο ραγδαία.
Ο Χόκινγκ είχε αντιμετωπίσει αυξανόμενη αδεξιότητα κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους του στην Οξφόρδη, συμπεριλαμβανομένης και μιας πτώσης σε σκαλοπάτια και δυσκολίες στην κωπηλασία. Τα προβλήματα επιδεινώθηκαν, και η ομιλία του έγινε ελαφρώς μπερδεμένη.
Η οικογένειά του παρατήρησε τις αλλαγές όταν επέστρεψε στο σπίτι για τα Χριστούγεννα και οι ιατρικές εξετάσεις άρχισαν.
Μετά από τη διάγνωσή του, ο Χόκινγκ έπεσε σε κατάθλιψη κι ενώ οι γιατροί τον συμβούλεψαν να συνεχίσει με τις μελέτες του, αυτός αισθάνθηκε ότι δεν υπήρχε ιδιαίτερος λόγος.

Παρόλα αυτα, η σχέση του με την Τζέιν Γουάιλντ, φίλη της αδελφής του, την οποία είχε συναντήσει λίγο πριν τη διάγνωσή του, συνεχίστηκε να αναπτύσσεται. Το ζεύγος αρραβωνιάστηκε τον Οκτώβριο του 1964 και αργότερα παντρεύτηκε.
Ο Χόκινγκ κάποτε δήλωσε ότι η δέσμευση «του έδωσε κάτι για να ζήσει».
Παρά την πρόοδο της ασθένειας — ο Χόκινγκ είχε δυσκολία στο να περπατήσει χωρίς υποστήριξη, και η ομιλία του ήταν σχεδόν ακατανόητη — επέστρεψε στην εργασία του με ενθουσιασμό.
Με την πρώτη γυναίκα του, η οποία ήταν φοιτήτρια Γλωσσολογίας στο Κέιμπριτζ όταν παντρεύτηκαν, απέκτησε τρία παιδιά τον Ρόμπερτ, τη Λούσι και τον Τιμ.

Οι τελευταίες πέντε δεκαετίες  ήταν δύσκολες για τον Στίβεν Χόκινγκ, καθώς βρέθηκε καθηλωμένος σε μηχανοκίνητο αναπηρικό καροτσάκι χωρίς να μπορεί να χρησιμοποιεί τους περισσότερους από τους μύες του. Το 1985, μάλιστα, έχασε την ικανότητα ομιλίας και έτσι επικοινωνούσε μέσω ενός συστήματος παραγωγής ομιλίας με τη βοήθεια υπολογιστή.

Το 1985, ο Χόκινγκ προσβλήθηκε από πνευμονία που απείλησε τη ζωή του. Η τότε σύζυγός του, Τζέιν, είχε αρνηθεί να τερματίσει την μηχανική υποστήριξη, με αποτέλεσμα μία τραχειοτομή που θα απαιτούσε την εικοσιτετράωρη νοσηλευτική φροντίδα, και θα αφαιρούσε ότι είχε απομείνει από την ομιλία του.
Η υγειονομική υπηρεσία θα πλήρωνε για οίκο ευγηρίας, αλλά η Τζέιν ήταν αποφασισμένη ότι θα ζούσε στο σπίτι. Το κόστος της φροντίδας χρηματοδοτήθηκε από ένα αμερικανικό ίδρυμα, όπου μίσθωσε τις νοσοκόμες για τις τρεις βάρδιες που απαιτούνταν για να παρέχουν την απαραίτητη εικοσιτετράωρη υποστήριξη.

Ένας από εκείνους που απασχολούνταν ήταν η Ελειν Μέισον, η γυναίκα που θα γινόταν η δεύτερη σύζυγός του το 1995.
Χώρισαν 11 χρόνια αργότερα και το 2007 ο Χόκινγκ «συνδέθηκε» με μια φυσικομαθηματικό η οποία «τον θαύμάζε», όπως ο ίδιος είχε δηλώσει!
Αργότερα επανασυνδέθηκε με την δεύτερη γυναίκα του, χωρίς όμως να διώξει από τη ζωή του και την τρίτη!

Σε συνέντευξή του είχε πει ότι είναι ευτυχής παρά την «τρομερή κατάστασή» του επειδή έχει κάνει «κάποια σοβαρή συμβολή στην πρόοδο της επιστήμης» και επειδή έχει «μια πολύ ενδιαφέρουσα οικογένεια», την οποία πρόλαβε να δημιουργήσει γιατί ήταν «τυχερός μέσα στην ατυχία του και η ασθένεια δεν εξαπλώθηκε γρήγορα» στο σώμα του.

Φιλοσοφία και Επιστήμη

Ο Χόκινγκ είχε δηλώσει ότι «δεν είναι θρησκευόμενος κατά τη συνήθη έννοια» και πίστευε ότι «το Σύμπαν διέπεται από τους νόμους της επιστήμης. Οι νόμοι μπορεί να αποφασίστηκαν από τον Θεό, αλλά ο Θεός δεν παρεμβαίνει για να τους καταργήσει
Σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα The Guardian, ο Χόκινγκ θεώρησε την έννοια του Παραδείσου ως μύθο, πιστεύοντας ότι «δεν υπάρχει παράδεισος ή μετά θάνατον ζωή» και ότι μια τέτοια ιδέα ήταν ένα «παραμύθι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι».
Στη διάσκεψη Zeitgeist της Google το 2011, ο Χόκινγκ είπε ότι «η φιλοσοφία είναι νεκρή». Πίστευε ότι οι φιλόσοφοι «δεν συμβαδίζουν με τις σύγχρονες εξελίξεις στην επιστήμη» και ότι οι επιστήμονες «έχουμε γίνει οι φορείς του φακού της ανακάλυψης, στην αναζήτησή μας για τη γνώση». Είπε ότι φιλοσοφικά προβλήματα μπορούν να απαντηθούν από την επιστήμη, ιδίως μέσω των νέων επιστημονικών θεωριών που «μας οδηγούν σε μια νέα και πολύ διαφορετική εικόνα του Σύμπαντος και της θέσης μας σε αυτό».

Η Κινηματογραφική του Βιογραφία

«Μπράβο Έντι, είμαι πολύ περήφανος για σένα». Ηταν η ανάρτηση του Στίβεν Χόκινγκ στη σελίδα του στο facebook για τον Έντι Ρεντμέιν, ο οποίος απέσπασε το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου το 2015 για την ερμηνεία του στην ταινία «The Theory of Everything».

«Η ταινία με έκανε να αναλογιστώ τη ζωή μου. Σε στιγμές ένιωθα πως ήμουν εγώ», έγραψε τότε ο Χόκινγκ, ο οποίος δεν έκρυψε ποτέ τη συγκίνησή του για την ταινία.

Ο 33χρονος (τότε) Βρετανός Έντι Ρεντμέιν ήταν ο ήρωας της κινηματογραφικής βιογραφίας του Στίβεν Χόκινγκ, μίας ταινίας η οποία αποτελεί φόρο τιμή στο μυαλό αλλά και το σώμα, την επιστήμη και την καρδιά, τις αποδεικτικές εξισώσεις και την ποίηση του χάους, το τώρα και το άπειρο.

Related Post

Οι Apocalyptica στην Αθήνα!

Posted by - 31/03/2017 0
Οι Apocalyptica παρουσιάζουν ζωντανά το επικό πρώτο τους album, “Plays Metallica By Four Cellos”, την Παρασκευή 7 Απριλίου στο Gazi…

Έρως Ανίκατε Μάχαν… | Dark Paradise #04

Posted by - 01/06/2018 0
Δεν υπάρχει κανένας που να ειναι 100% φιλελεύθερος, σοσιαλιστής, κομμουνιστής, ή ο,τι αλλο... Πάρτε για παράδειγμα τον έρωτα. Στον έρωτα…
Comodo SSL