Πλησιάζει η ώρα της … Πέμπτης Εποχής!

194 0

Η “Πέμπτη Εποχή”, σίγουρα δεν είναι κάποια καταστροφολογική θεωρία, ούτε κάποια άλλης μορφής συνωμοσιολογία…
Η “Πέμπτη Εποχή” είναι η πρώτη συγγραφική απόπειρα του Γιάννη Μαρτζούκου, ενός νέους ανθρώπου που τόλμησε να δοκιμάσει την φαντασία του και τις πηγές της έμπνευσης του και, γιατί όχι, τόλμησε να μας βάλει σε μία διάθεση ενδοσκόπησης.

Λίγα λόγια για το βιβλίο…
Μέσα στα πανάρχαια μυστικά του πλανήτη μας, όταν ακόμα αυτός ήταν λάβα και νερό, βρίσκεται η αλήθεια για το παρελθόν του όπως και η πραγματική ταυτότητα του ανθρώπου.
Τρεις μεγάλες εποχές υπήρξαν πριν τη σημερινή που ζούμε, την Τέταρτη.
Ποιοί είναι αυτοί που ορίζουν την αρχή και το τέλος τους;
Η Πέμπτη εποχή βρίσκεται προ των πυλών και όλα εξαρτώνται από τον δέκατο βασιλιά που πρέπει να βρει τις χαμένες γνώσεις και δυνάμεις του ώστε να πάρει από το χέρι τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στο πεπρωμένο του.
Μία σειρά από ανεξήγητες συμπτώσεις θα είναι η αφορμή για τον αρχαιολόγο Οδυσσέα Νέζη και τον αρχιτέκτονα Κρίστοφερ Μπάλντουιν να ανακαλύψουν το προσωπικό τους παρελθόν και να μπουν στα άγνωστα μονοπάτια μίας ιστορίας που θα τους οδηγήσει ίσως στο μεγαλύτερο μυστικό που κρύβεται βαθιά μέσα στο γένος του ανθρώπου. Την αποστολή και τον προορισμό του…

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα…
Ο Γιάννης Μαρτζούκος γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Η Κέρκυρα, η Χαλκίδα και η Πάνορµος της Μικράς Ασίας ζουν µέσα στο αίµα του και µαρτυρούν σιωπηλά τα ίχνη των προγόνων του.
Πάντα του άρεσαν τα σχήµατα και τα χρώµατα, το µολύβι και το πινέλο. Η τέχνη άρχισε να τον κερδίζει καθώς έβλεπε ότι του προσέφερε έναν πολύµορφο και πολύτροπο δρόµο επικοινωνίας και έκφρασης σκέψεων και συναισθηµάτων. Η τεχνολογία όµως έµπαινε δυναµικά και σε συνδυασµό µε την αγαπηµένη του τέχνη, έπεσε στην αγκαλιά της γραφιστικής, µε την οποία απασχολείται επαγγελµατικά κατά τα τελευταία δώδεκα χρόνια.
Ως καλλιτέχνης, η φαντασία είναι το οξυγόνο του και µέσω αυτής δηµιουργεί εικόνες και κόσµους. Το οξυγόνο όµως υπάρχει παντού, έτσι και η φαντασία µπορεί να αποτυπωθεί πάνω σε ένα λευκό χαρτί, στην οθόνη του υπολογιστή ή και µέσα από τις λέξεις.

Η συνέντευξη…
Μαγεμένοι από την θεματολογία του βιβλίου και την τόλμη του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Γιάννη Μαρτζούκου και δεδομένης της επίσημης παρουσίασης του βιβλίου του, που γίνεται την Τετάρτη 26 Απριλίου στον πολυχώρο Αίτιον, αποφασίσαμε να τον προσεγγίσουμε και να προσπαθήσουμε μια ανώδυνη μαγνητική τομογραφία μέσα από τις ερωτήσεις της Τζοάνα Αρμπή, μήπως και καταλάβουμε τα μυστικά που κρύβει ένα μυαλό γεμάτο φαντασία…

  • Ποια ήταν τα πρώτα σου … διαβάσματα?

Όσο περίεργο και αν ακουστεί, δεν ήμουν ποτέ του διαβάσματος. Δεν είχα ιδιαίτερες επαφές με το βιβλίο αλλά ό,τι επέλεγα να διαβάσω ήταν πάντα ανάμεσα στην φαντασία και στο μυστήριο. Σαν παιδί μου άρεσε πολύ ο Ιούλιος Βερν. Μεγαλώνοντας είχα ξεχωρίσει τον Στέφεν Κινγκ. Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα ήταν του Γκάαρντερ Γιοστέιν “Το μυστήριο της τράπουλας”. Θαυμάσιο!

  •  Έχεις εμμονές ως καλλιτέχνης που είσαι… Έμμονες ιδέες, σκέψεις, χαρακτήρες…?

Η εμμονή υπό την έννοια ότι βάζω έναν στόχο, επαγγελματικό ή προσωπικό, και προσπαθώ να τον πραγματοποιήσω, είναι κάτι που επιδιώκω. Αν όμως η εμμονή γίνεται συνώνυμη με τον δογματισμό, την ιδεοληψία και την στέρηση της ελεύθερης σκέψης, τότε προσπαθώ με κάθε τρόπο να την αποβάλλω.

  •  Τι σου έδωσε την ώθηση και άρχισες να ξεδιπλώνεις την ιστορία σου πάνω σε λευκές κόλλες χαρτιού? Βρέθηκες ο ίδιος σε μια περίεργη-δημιουργική φάση της ζωής σου όπου ένιωσες επιτακτική την ανάγκη να εκφραστείς, ή μήπως βρέθηκες σε μια φάση που ήθελες να αποδράσεις από το παρόν και το περιβάλλον σου και να χαθείς στην φαντασία σου?

Και τα δύο! Όλα ξεκίνησαν από την ημέρα που έπεσε εντελώς τυχαία στην αντίληψή μου το έργο του Πλάτωνα “Τίμαιος και Κριτίας”. Μέσα από τους διαλόγους του κειμένου αυτού έβγαιναν εικόνες που σε μάγευαν, λεπτομέρειες που σου “γαργαλούσαν” την φαντασία και ένα μυστήριο που καθώς έφτανες προς το τέλος της ανάγνωσης, κορυφωνόταν. Από εκείνη την στιγμή διάφορες δικές μου ιστορίες άρχισαν να ξεπηδούν άθελά μου μέσα από το μυαλό μου. Ιστορίες που σιγά σιγά άρχισαν να αποκτούν δομή και χαρακτήρα. Έπρεπε να κάτσω κάτω και να τις γράψω. Πολύ σύντομα κατάλαβα ότι για μένα αυτό ήταν ένας τρόπος απόδρασης από την ρουτίνα και το copy paste των κινήσεών μου μέσα στο 24ωρο. Με την ιστορία αυτή που έγραφα, άνοιγα την πόρτα ενός δικού μου κόσμου που με περίμενε να τον γεμίσω με χαρακτήρες, τοπία, μυστήριο και δράση.

  • Πως χειρίστηκες τις μέρες που πάλευες με τον χρόνο και την δυστοκία έμπνευσης?

Η ιστορία αυτή χρονικά κράτησε εφτά χρόνια και κάτι μήνες μέχρι να βάλω το τέλος. Δεν έγραφα γιατί έπρεπε, αλλά γιατί λάτρευα την στιγμή που έγραφα. Το βιβλίο αυτό είναι το απόσταγμα ενός ανθρώπου που διασκέδασε, ταξίδεψε, αισθάνθηκε και έζησε την περιπέτεια μαζί του. Όταν καθόμουν να ασχοληθώ με την ιστορία μου ήξερα τι θα γράψω αλλά και προς τα που θα την κατευθύνω. Την επεξεργαζόμουν πολύ πριν γράψω. Δυστοκία έμπνευσης δεν υπήρξε σχεδόν ποτέ!

  • Είχες κάποιο, (πως να το πω), τελετουργικό όταν καθόσουν να γράψεις?

Εννοείται! Η συγγραφή της συγκεκριμένης ιστορίας ήταν για μένα πολύτιμη, ζωτικής σημασίας. Έκανα το “άλμα απόδρασης” από την πραγματικότητα. Είχα αγοράσει ένα φθηνό notebook που είχε μόνο το πρόγραμμα Word. Με αυτό μου δινόταν η ευκαιρία να φεύγω σε διάφορα μέρη. Έχω γράψει κομμάτια της ιστορίας κάτω από την Ακρόπολη, στα Αναφιώτικα και στην αρχαία Αγορά. Εφτά η ώρα το πρωί στην παραλία δίπλα στο κύμα στην Χαλκίδα. Μέσα στο καταπράσινο χωριό μου στην Κέρκυρα και σε πολλά άλλα μέρη που πίστευα ότι θα μου έδιναν λίγη από την ενέργειά τους ώστε να γράψω με ακόμη περισσότερη όρεξη. Πάντα με έναν καφέ δίπλα και πολύ ήρεμη ορχηστική μουσική.

  • Πιστεύεις ότι το γράψιμο το επιλέγουμε, ή μας επιλέγει?

Εμένα με επέλεξε. Αν με ρώταγες λίγα χρόνια πιο πριν ποια είναι η σχέση μου με την συγγραφή, θα σου απαντούσα “καμία”. Νόμιζα ότι η επαφή μου με τις λέξεις και τα γράμματα είχε τελειώσει κάπου στο σχολείο. Ακολούθησα έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο στην ζωή μου, αυτόν της έκφρασης και της επικοινωνίας μέσω της τέχνης αλλά τελικά με περίμεναν… στην γωνία. Για πρώτη φορά στην ζωή μου δεν ήθελα να ζωγραφίσω ούτε να εικονογραφήσω, αλλά να γράψω… Σίγουρα με επέλεξε!

  • Και το θέμα της 5ης Εποχής πως προέκυψε?

Η έναρξη και η λήξη μίας μεγάλης εποχής στον πλανήτη μας δεν είναι κάτι καινούργιο. Έχει ειπωθεί από πολλούς στο παρελθόν. Από τις μυθολογίες του κάθε λαού μέχρι τα θρησκευτικά βιβλία αλλά ακόμα και από τους επιστήμονες σήμερα. Η Γη έχει υποστεί τρομακτικές αλλαγές που εμείς οι άνθρωποι τις έχουμε οριοθετήσει χρονικά με τέτοιον τρόπο ώστε να γίνονται ευκολότερα κατανοητές από μας. Όσο για την επικείμενη 5η Εποχή, μέσω της ιστορίας μου, αφήνω τον αναγνώστη να την φανταστεί όπως νομίζει αυτός καλύτερα.

  • Πιστεύεις πως η απάντηση βρίσκεται στις χαμένες γνώσεις μας, σε όσα θα έπρεπε να θυμόμαστε, αλλά χάσαμε κατά την διαδρομή?

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι μία θαυμάσια ύπαρξη, με εκπληκτικές δυνατότητες, τόσο σωματικές όσο και πνευματικές. Το έχει αποδείξει πολλές φορές μέσα στην διαδρομή του και μία χαρακτηριστική εποχή που την θεωρώ ως κομβική είναι αυτή της Ελληνιστικής περιόδου. Βλέπουμε τις επιστήμες στο ζενίθ με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν οι άνθρωποι την δύναμη του ατμού και να κατασκευάζουν μηχανισμούς υπολογισμού κινήσεων των ουράνιων σωμάτων. Η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας περιέχει τόση γνώση ώστε να απογειώσει κυριολεκτικά τον άνθρωπο και ξαφνικά… στο απόλυτο σκοτάδι. Γινόμαστε πάλι μοιρολάτρες και ότι δεν καταλαβαίναμε το θεωρούσαμε διαβολικό, αιρετικό και το στέλναμε στην πυρά. “Κάψαμε” πολλούς αιώνες έτσι μέχρι ο άνθρωπος να αναζητήσει τις χαμένες γνώσεις του και να αρχίσει να πιστεύει ξανά στις εκπληκτικές του δυνατότητες. Από τότε μέχρι σήμερα τα άλματα είναι τεράστια και του επιτρέπει σήμερα να κοιτάζει ξανά τα αστέρια με σκοπό να πετάξει, να τα φτάσει και να τα ξεπεράσει.

  • Υπάρχει κάποια συμβολική σημασία πίσω από τις επιλογές των ονομάτων των ηρώων σου?

Ω ναι! Τόσο το μικρό όνομα του πρωταγωνιστή όσο και το επίθετο του συμπρωταγωνιστή έχουν λόγο που επιλέχθηκαν. Όπως επίσης και κάποια ονόματα από την βόρεια και κέλτικη μυθολογία τα οποία βρήκε η Χριστίνα Παχή. Ωραιότερη επιλογή δεν θα μπορούσα να είχα και την ευχαριστώ πολύ!

  • Ποιός είναι ο 10ος βασιλιάς? Εννοώ μέσα μας ποιος είναι…

Επικίνδυνη ερώτηση… Ίσως να προδώσω το μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίου. Θα το αφήσω στους αναγνώστες να το ανακαλύψουν μόνοι τους.

  • Καλά, δεν θα επιμείνω τότε (αν και πολύ θα το ήθελα…)! Είμαι όμως σίγουρη ότι κρύβεται κάτι από τον Γιάννη Μαρτζούκο μέσα στον Οδυσσέα και τον Κρίστοφερ, ότι κάπου ταυτίζεσαι τουλάχιστον με τον έναν από τους δύο…

Και οι δύο έχουν στοιχεία μου (λίγα παραπάνω ο Οδυσσέας), αλλά και οι δύο έχουν στοιχεία που θα ‘θελα να είχα!

  • Πως νιώθεις όταν γράφεις?

Μαγικά! Το μυαλό ταξιδεύει και το σώμα αυθυποβάλλεται.

  • Και πως νιώθεις τώρα που το 1ο σου βιβλίο έχει εκδοθεί?

Ακόμα προσπαθώ να το πιστέψω… Όταν τελείωσα να γράφω την ιστορία μου, δεν είχα διανοηθεί ότι θα την πήγαινα παραέξω. Ο πρώτος άνθρωπος που την διάβασε, ήταν η αδελφή μου η Κατερίνα την οποία και εμπιστεύομαι πολύ αφού είναι άνθρωπος των γραμμάτων και μία θαυμάσια ποιήτρια και στιχουργός. Της άρεσε πολύ και χρειάστηκε ένα αρκετό χρονικό διάστημα μέχρι να με πείσει να κάνω το “μεγάλο βήμα”. Ευτυχώς έτυχαν στον δρόμο μου οι εκδόσεις Πηγή και ο κύριος Μηνάς Παπαγεωργίου που από την πρώτη στιγμή πίστεψαν στην ιστορία αύτη και κατάφεραν με επαγγελματισμό και συνέπεια να κάνουν το όνειρό μου πραγματικότητα. Είμαι ενθουσιασμένος!

  • Ξαναδιαβάζοντας το βιβλίο σου, βρήκες κάποια σημεία που θα ήθελες να τα έχεις γράψει κάπως αλλιώς?

Η ιστορία πέρασε από αρκετές αλλαγές στην δομή της γιατί μου άρεσε να παίζω μ’ αυτήν. Ότι μου άρεσε το κρατούσα και ότι με βάραινε το πέταγα. Το βιβλίο έχει γραφτεί με τον τρόπο που άρεσε σε μένα. Ελπίζω οι αναγνώστες να βρουν το ενδιαφέρον που βρήκα και να ζήσουν την ιστορία όπως την έζησα.

  • Που/πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου 10 χρόνια μετά?

Έχω όνειρα, στόχους και σχέδια. Ελπίζω σε 10 χρόνια να έχω εκπληρώσει αρκετά από αυτά!

  • Και τέλος, θα έβαζες την τέχνη πάνω από όλα…?

Η τέχνη για μένα είναι μία από τις πιο όμορφες γλώσσες του κόσμου. Είναι το μέσον για να επικοινωνώ με τον συνάνθρωπό μου. Να του μεταφέρω μηνύματα, ανησυχίες, προβληματισμούς, να τον στεναχωρώ και να τον κάνω να γελάει. Ενίοτε να τον σοκάρω και άλλες φορές να τον ηρεμώ. Η τέχνη είναι η γλώσσα που σου επιτρέπει να μιλάς στην ψυχή του άλλου.
Θα την έβαζα στο ίδιο επίπεδο με άλλα εξίσου σημαντικά θέματα στην ζωή μας, όπως την υγεία, την αγάπη και την ελευθερία.

17796742_727875730705628_62026291322029179_n

Joanna Arbi για το thnx.gr

Related Post

SKG’s Dub Alliance Live – 3 Years Anniversary

Posted by - 19/03/2018 0
Οι SKG’s Dub Alliance κλείνουν 3 χρόνια παρουσίας στην ελληνική dub σκηνή και το γιορτάζουν με δύο συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Seds & Sound Directiva present PROUDLY PEOPLE, D-DECK

Posted by - 23/10/2015 0
Oι ομάδες Seds και Sound Directiva εγκαινιάζουν τις χειμερινές International βραδιές στον ολοκαίνουργιο χώρο του Apartment club, καλώντας τους ταλαντούχους
Comodo SSL