Ο Γαλήνιος Χορός της Αγάπης ανήκει στους θαρραλέους

344 0

Θυμάμαι όταν ήμασταν παιδιά, το 2020 μας φαινόταν τόσο μακρινό, σα να μην επρόκειτο να το ζήσουμε ποτέ. Σα να αφορούσε μια εποχή άλλη, που εμείς δεν θα αποτελούσαμε μέρος της. Φανταζόμασταν ιπτάμενα αυτοκίνητα, τρένα που θα πήγαιναν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, ρομπότ να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού…
Τίποτα από αυτά δε συνέβη φυσικά. Για την ακρίβεια, όχι απλά δε συνέβη τίποτα από αυτά, αλλά μοιάζει να έχουν μείνει όλα στάσιμα, τόσο στάσιμα σα να μην εξελίχτηκαν ποτέ! Το θέμα όμως, είναι όχι πως δεν εξελίχτηκε η τεχνολογία, διότι αυτή μια χαρά εξελίσσεται. Το θέμα είναι πως δεν εξελιχτήκαμε εμείς ως είδος.

Έτσι λοιπόν, ο κυρ-Γιάννης, που έχει το μπακάλικο της γειτονιάς (και που ανά τους αιώνες είναι ίδιος και απαράλλακτος), κουνάει το κεφάλι του επικριτικά κάθε φορά που βλέπει τον Κώστα που θέλει να γίνει Κάτια, αλλά δεν έχει κανένα πρόβλημα με έναν άλλο Κώστα που δέρνει τα παιδιά του, ή με έναν άλλο Κώστα που μπεκροπίνει στο καφενείο ενώ η γυναίκα του καθαρίζει σκάλες. Δεν έχει πρόβλημα ούτε με τον Κώστα του 3ου ορόφου, που απατά τη σύντροφό του αδιακρίτως, αλλά ούτε και με τον γιο της κυρά-Λούλας που έγινε δικηγόρος και υπερασπίζεται βιαστές ανηλίκων. Έχει όμως πρόβλημα με τον Κώστα που είχε το θάρρος να υποστηρίξει την ανάγκη της ψυχής του, πληρώνοντας ένα πανάκριβο τίμημα στην τελική.

Αγνοεί όμως ο κυρ-Γιάννης ο μπακάλης, ότι αυτός ο Κώστας μπορεί να είναι ο χειρουργός που έσωσε την ανιψιά του αφαιρώντας της έναν όγκο από το στήθος, ότι μπορεί να είναι εκείνος ο υπάλληλος της εφορίας που τον διευκόλυνε σε μια στιγμή που νόμιζε ότι ο γιος του δεν θα τα έβγαζε πέρα. Μπορεί επίσης να είναι απλά κάποιος που σηκώνεται κάθε πρωί στις 4 για να πάει στο φούρνο που δουλεύει, για να ζυμώσει το ψωμί που θα φάνε το μεσημέρι, ή γιατί είναι ο οδοκαθαριστής που φροντίζει να είναι καθαρή η γειτονιά τους.
Σε κάθε περίπτωση, αυτός ο Κώστας που θέλει να τον φωνάζουν Κάτια, είναι σίγουρα και αναμφισβήτητα, πολύ πιο χρήσιμος και ικανός από τους άλλους του παραδείγματος και από πολλούς άλλους που γνωρίζω.
Γιατί αυτός ο Κώστας, μπορεί να είναι πολλά και διάφορα -όπως όλοι μας- αλλά δειλός δεν είναι.

Και την ίδια στιγμή λοιπόν, που ο κυρ-Γιάννης ο μπακάλης ανησυχεί για την κατρακύλα της κοινωνίας, δεν ενοχλείται που τα εγγόνια του βλέπουν Power of Love στην τηλεόραση, ούτε κάνει κάτι όταν βλέπει το 8χρονο κοριτσάκι με το μαυρισμένο μάτι και το πονεμένο σωματάκι. Ο κυρ-Γιάννης ο μπακάλης, επίσης, δεν ασχολήθηκε ποτέ με εκείνον τον γείτονα που έβαλε τα νεογέννητα γατάκια μέσα σε μία σακούλα σκουπιδιών και τα πέταξε προχτές το βράδυ στον κάδο. Όμως κατά τα άλλα, ο Κώστας που θέλει να τον φωνάζουν Κάτια, είναι ο επικίνδυνος.

Σε μια κοινωνία, που κρύβεται πίσω από καθωσπρεπισμούς, αυτός ο Κώστας που θέλει και πρέπει να φωνάζουμε Κάτια, άκουσε την ψυχή του και τής έκανε το χατήρι.
Σε μια κοινωνία που έχει μάθει φοβισμένη να σιωπά και να εγκλωβίζεται πίσω από την ασφαλή μετριότητα τού “και μη χειρότερα”, η Κάτια είναι η μόνη που μπορεί να σου μιλήσει για τη ζωή. Η Κάτια και ο άλλος ο Κώστας που πολέμησε τον καρκίνο, αλλά και εκείνη η κοπέλα από το δίπλα στενό που μεγαλώνει αβοήθητη έναν υπέροχο πιτσιρίκο. Γιατί αυτοί οι τρεις, είναι τρεις μικροί μαχητές που πόνεσαν και τόλμησαν, που πήγαν κόντρα στις δυνάμεις τους και στους φόβους τους.
Με αυτούς θέλω να μιλήσω για τη ζωή και όχι με αυτόν που το παίζει μάγκας γιατί ειναι παντρεμένος με παιδιά, γκόμενα και δάνεια και έχει γκουγκλάρει τα τοπ του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα.

Και είναι τρομερό εν έτει 2019 να πρέπει κάποιος να απολογηθεί για τον τρόπο που ονειρεύεται τη ζωή του. Κι αν ο Κώστας θέλει να γίνει Κάτια, είναι αναμφίβολο δικαίωμα του και εμείς πρέπει όλοι μαζί να φροντίσουμε να γίνει η καλύτερη Κάτια του κόσμου, απλά και μόνο με τον σεβασμό μας και την αποδοχή μας.
Κι αν νομίζεις ότι είσαι “μπροστά” επειδή έχεις φίλους που είναι ομοφυλόφιλοι, ή τρανς, λυπάμαι αλλά δεν είσαι. Απλά οι άλλοι είναι πίσω κι αυτό είναι λυπηρό.
Είναι λυπηρό τη στιγμή που η επιστήμη συζητά το ενδεχόμενο να μπορεί σε μερικά μόλις χρόνια να μεταφέρει τη συνείδησή σου σε ένα ανθρωποειδές κάνοντας σε έτσι -κατά κάποιο τρόπο- αθάνατο, εσύ να απασχολείς αυτόν τον εγκέφαλο με το αν ο Κώστας έχει δικαίωμα να γίνει Κάτια!

Η αξιοπρέπεια και το ήθος δεν έχουν καθόλου να κάνουν με το αν είσαι ομοφυλόφιλος ή διεμφυλικός, όπως δεν έχουν να κάνουν καθόλου και με το αν είσαι ταυτισμένος με το φύλο σου. Έχουν να κάνουν αποκλειστικά και μόνο με τον σεβασμό στη ζωή.

Για αυτόν το σεβασμό στη ζωή, για αυτό το δικαίωμα να ονειρεύεται ο καθένας τη ζωή του όπως τη θέλει και να την ζει έτσι, μάς μιλά το τραγούδι “Γαλήνιος Χορός”. Και θα είναι λάθος μου να κρίνω τις δημιουργούς του ως “προχωρημένες” (για τους λόγους που προανέφερα). Θα τις κρίνω όμως ως θαρραλέες επειδή τόλμησαν να αγγίξουν ένα θέμα κυκλωμένο από ταμπού και ειρωνεία. Και το έκαναν με ευαισθησία και γλυκύτητα. Το έκαναν με παράπονο και ελπίδα. Το έκαναν με ταλέντο και έμπνευση. Με ένα δακρυσμένο χαμόγελο.

Τόσο η Monique, που με τους στίχους (που έγραψε παρέα με την Ερασμία) μάς μετέφερε αβίαστα σε έναν άλλο κόσμο, ευαίσθητο κι ονειρικό, όσο και η Ερασμία Μάνου, που με την μελωδία της μάς υποχρέωσε σε ένα ψυχικό βαλς ανάτασης, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό σε ένα τραγούδι γεμάτο αγάπη.

“Θέλω να σε πάρω από το χέρι, Να βγούμε μία βόλτα μεσημέρι, Να μην τολμήσει ούτε ένας να γελάσει, Οι δυο μας σαν φιλιόμαστε στη στάση… Πρέπει να το πω και στους δικούς μου, Πως βρήκα γιατρικό στους πανικούς μου… Πρέπει να το πω στους κολλητούς μου, Πως είσαι η φυγή στους στεναγμούς μου…”.

<Στίχοι γεμάτοι αγάπη… Μα αν εσύ θεωρείς ότι η αγάπη πρέπει να κάνει διακρίσεις, πίστεψέ με, είσαι πολύ χειρότερος ακόμα και από τους μεγαλύτερους εφιάλτες σου.>

 

Από το Δελτίο Τύπου :

“ΓΑΛΗΝΙΟΣ ΧΟΡΟΣ” (Στίχοι : Monique – Ερασμία Μάνου | Μουσική : Ερασμία Μάνου)
Ένα βαλς που σε χτυπάει κατευθείαν στην ψυχή, ένα τραγούδι ύμνος στην καθολική αγάπη σε όλες της τις μορφές, αλλά κυρίως με ένα δυνατό μήνυμα κατά της ομοφοβίας, μέσα απο τα μάτια και τα βιώματα ενός ερωτευμένου ζευγαριού.

Η Ερασμία αυτή την εποχή βρίσκεται στο Studio μαζί με τον ενορχηστρωτή Νίκο Ασημάκη ολοκληρώνοντας τις τελευταίες λεπτομέρειες του άλμπουμ της με τίτλο ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΜΟΙΑΣΕΙ, που θα κυκλοφορήσει αρχές Απριλίου από την εταιρία παραγωγής “Music Art Lab“. Η δουλειά αυτή θα έχει και ένα ντουέτο-έκπληξη της Ερασμίας με την “Ροκ Γιαγιά” της Ελλάδας, κυρία Γιώτα Γιάννα.
Εννιά τραγούδια καρδιάς που υπογράφει η ίδια η Ερασμία τη μουσική, ενώ οι στίχοι σε 8 απο αυτά βασίζονται σε ποιήματα και εμπνεύσεις της ανατρεπτικής και ταλαντούχας ποιήτριας Monique (My Poetic Soul), που ήρθε με την ιδιαίτερη γραφή της να προβληματίσει την ψυχή, αλλά και το μυαλό μας μέσα απο το βιβλίο της με τίτλο “ΛΟΙΣΘΙΑ ”, που θα κυκλοφορήσει απο τις εκδόσεις ΟΣΕΛΟΤΟΣ στις αρχές Απρίλη, παράλληλα με το cd.

 

Joanna Arbi για το thnx.gr

Related Post

Comodo SSL