Θα μάθω τσέλο και μετά θα πάω Φινλανδία!!

210 0

Θα μάθω τσέλο και θα πάω Φινλανδία! Αυτή την εβδομάδα τουλάχιστον…γιατί στο τέλος του μήνα, μπορεί να θέλω να βάψω τα μαλλιά μου μαύρα και να μετονομαστώ σε Chelsky Lioness* (# gia_ proxwrimenous_kai_anoitous).
Τώρα σοβαρεύομαι όμως…!

Το live των Apocalyptica το περίμενα πως και πως, από την πρώτη στιγμή που έμαθα ότι οι Φινλανδοί τσελίστες έρχονται στην χώρα μας.
Μπορεί να μην μου αρέσουν πολύ όλες τους οι δουλειές, όμως το “Plays Metallica by Four Cellos” είναι ένα αναμφισβήτητο έπος, και κάποιες συνεργασίες τους με τραγουδιστές αγαπημένων μπαντών, όπως οι Adam Gontier, Brent Smith, Corey Taylor, Till Lindemann, Ville Valo & Lauri Yiönen, είναι από τις αγαπημένες μου…

Παρασκευή 7 Απριλίου… Και η πολυαναμενόμενη μέρα έφτασε… και εγώ, όπως ήταν αναμενόμενο, έφτασα στο Gazi Music Hall καθυστερημένη… Μέχρι να φτάσω είχα αγωνία και τα είχα βάλει με τον εαυτό μου που δεν έχει (αυτός, όχι εγώ) καλή αίσθηση του χρόνου…
Μπαίνοντας όμως μέσα διαπίστωσα ότι τα πράγματα ήταν πιο άνετα από ότι περίμενα. Σαφώς τα καλύτερα σημεία ήταν πιασμένα από τους συνεπείς fans, όμως παρόλα αυτά κατάφερα να βρω μια ωραιότατη θέση ακριβώς μπροστά στην σκηνή, (είμαι τυχερή, είμαι και αδύνατη, οπότε δεν δυσκολεύτηκα)!!!
Σιγά – σιγά το μαγαζί άρχιζε να γεμίζει και μέχρι τις 10 παρά, που ξεκίνησε το live, είχε γεμίσει (όχι ασφυκτικά, αλλά πολύ αξιοπρεπώς για τους καλλιτέχνες και φιλικά για όλους εμάς που είχαμε πάει να απολαύσουμε ζωντανά την αγαπημένη μας μπάντα).

Δεν θα μπω στη διαδικασία να μιλήσω με ορολογίες για αυτό που ακούσαμε και είδαμε, γιατί αυτό που με ενδιαφέρει και αυτό που θεωρώ ότι μετράει περισσότερο από όλα είναι η αίσθηση…αυτό που νιώσαμε και αυτό που θα θυμόμαστε! Και αυτό που νιώσαμε ήταν μοναδικό!
Μοναδικό γιατί είχαμε μπροστά μας τέσσερις μουσικούς (πάνω από όλα), που ήταν ακομπλεξάριστοι, επικοινωνιακοί και ευέλικτοι, που ήξεραν να σου επιβάλλουν το σεβασμό στην δουλειά τους και παράλληλα να κάνουν και χιούμορ…
Ήξεραν να είναι κλασικοί, ήξεραν να είναι μεταλλάδες, ήξεραν να προβάλλουν τους εαυτούς τους, να είναι σοβαροί, ήξεραν να αυτοσαρκάζονται, και όλα αυτά γιατί ξέρουν ποιοι ειναι…!
Ποιοι είναι όμως αλήθεια; Εμείς ξέρουμε;

Οι Apocalyptica είναι 4 μουσικοί με κλασική παιδεία, απόφοιτοι του μουσικού πανεπιστημίου της Φινλανδίας, που αποφάσισαν πριν 20 χρόνια, με ενθουσιασμό και τόλμη και χωρίς καμία βλέψη για διεθνή καριέρα, να διασκευάσουν τους αγαπημένους τους Metallica.
Και κάνοντας το όνειρο τους πραγματικότητα άλλαξαν τα δεδομένα μας…
Μας απέδειξαν ότι η μουσική είναι μία, ότι δεν έχει όρια, ότι μπορεί να σε πάει όπου θέλει εκείνη, να σε μαγέψει και να μην σε νοιάζει τίποτα άλλο…
Μα αυτά τα ξέρουμε έτσι κι αλλιώς, θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο…
Όμως, μέσα από αυτήν την -έτσι κι αλλιώς γνωστή- επιβεβαίωση, μας έμαθαν ότι είμαστε κομπλεξικοί και ξεροκέφαλοι… γιατί μας αρέσει να εμμένουμε σε ταμπέλες και είδη, να είμαστε κολλημένοι σε ένα σημείο και να μην τολμάμε το άλμα, να λέμε ότι είμαστε rock ή metal την στιγμή που φερόμαστε με δειλία!!
Την ώρα λοιπόν, που οι περισσότεροι από εμάς, το παίζαμε ροκομεταλλάδες απαξιώνοντας τα άλλα μουσικά είδη (εκτός από αυτά που θα μας έκαναν να φαινόμαστε “ψαγμένοι”), εκείνοι, (όπως και κάποιες άλλες μπάντες φυσικά), συνδύασαν την κλασική μουσική με την metal και ανέβηκαν στην σκηνή παίζοντας τσέλο και κάνοντας headbanging και τότε ένας νέος κόσμος αποκαλύφθηκε (για κάποιους τουλάχιστον)!

Αυτό που είδαμε λοιπόν επί σκηνής όταν αυτοί οι τέσσερις άνθρωποι ανέβηκαν επάνω, ήταν τέσσερις μουσικούς με όλη την σημασία της λέξης.

Apocalyptica live in Athens at Gazi
Η έναρξη έγινε με το “Enter Sandman”, συνέχισαν με το “Master of Puppets” και πήγε λέγοντας…
Το πρώτο μέρος της παράστασης, ήταν πιο … κλασικό σκηνικά, (θα τολμήσω να πω). Καθισμένοι, ντυμένοι comme il faut και αφοσιωμένοι απόλυτα, εσωτερικοί και παρόλα αυτά δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια σου από πάνω τους.
Και ήρθε η ώρα του διαλείμματος, που δεν έγινε για να ξεκουραστούν βέβαια, ούτε για να πιουν μπύρα, όπως είπε επιστρέφοντας ο Toppinen, αλλά για να στηθούν τα τύμπανα!

Στο δεύτερο μισό λοιπόν, επέστρεψαν μεταμορφωμένοι… Είχαν βάλει τα αμάνικα τους, ο Kivilaakso είχε αφήσει τα μαλλιά του λυτά και τα τύμπανα είχαν στηθεί, οπότε όλοι ξέραμε ότι είχε έρθει πια η ώρα της εμφάνισης επί σκηνής του Mikko Sirén, που η συμβολή του θα πήγαινε το live σε άλλο επίπεδο… δεν εννοώ καλύτερο, αλλά διαφορετικό… Όπως και έγινε!
Οι Eicca Toppinen (ο ιθύνων νους της μπάντας) και Perttu Kivilaakso έπαιζαν κυρίως όρθιοι (ο Paavo Lötjönen δεν μπορούσε γιατί ήταν με σπασμένο πόδι), o Antero Manninen ήταν στην ίδια θέση όλη τη νύχτα με το γνωστό του ήρεμο και ψύχραιμο “σκηνικό ύφος” που ερχόταν σε απόλυτη αντίθεση με την παρουσία των άλλων δύο, ενώ ο Kivilaakso αλώνιζε στην σκηνή μην αφήνοντας κανέναν παραπονεμένο.
Το κλίμα δεν περιγράφεται…
Οι Apocalyptica αδιανόητα επικοινωνιακοί, στιβαροί, δεμένοι μεταξύ τους και ένα κοινό μαγεμένο που τραγουδούσε ό,τι έπαιζαν!!
Και συρτάκι έπαιξαν προς τιμήν της χώρας που τους φιλοξενούσε με τον Kivilaakso να το χορεύει, και ότι θα ήθελαν πολύ να διασκευάσουν Μίκυ Θεοδωράκη με δυο τσέλος είπαν (το εννοούσαν, ή όχι, δεν έχει σημασία … σημασία έχει ότι ήξεραν τί έπρεπε να πουν και να κάνουν για να ευχαριστήσουν το ελληνικό κοινό, που τους αποθέωνε).

Apocalyptica live in Athens at Gazi
Και το τέλος ήρθε κάποια στιγμή, και φυσικά κανείς δεν ήταν έτοιμος για αυτό, παρόλο που το κομμάτι-finale “Seek and Destroy” είχε απογειώσει και εκστασιάσει τους πάντες! Όπως ήταν φυσικό και επόμενο λοιπόν, ζητήθηκε encore και το αίτημα έγινε αποδεκτό και οι Apocalyptica επανεμφανίστηκαν για να παίξουν το “Nothing Else Matters” και όχι μόνο…

“Ήσασταν εκπληκτικοί!” φώναξε ο Eicca και έδωσε το έναυσμα για το “One”. “Πρόκειται για ένα τραγούδι που δεν λέει να παλιώσει” είπε, για να συνεχίσει:
“Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε, να προσέχετε, να προσέχετε τον διπλανό σας, να αγαπάτε τους συνανθρώπους σας και να αγαπάτε τον εαυτό σας…”

Με λίγα λόγια, ήταν μια νύχτα που όσοι την ζήσαμε θα την θυμόμαστε και με ευκολία θα είμαστε ξανά εκεί όταν θα ξαναέρθουν (γιατί μας το υποσχέθηκαν).

Αυτά είχα να πω για το βράδυ της Παρασκευής 7 Απριλίου… Μια βραδιά, που δεν θα μπορούσε να εξελιχτεί καλύτερα!!

(Μαζί με όλα αυτά, δεν πρέπει να παραλείψω πως μου έκανε πραγματική εντύπωση η ευγένεια όλων των ανθρώπων του χώρου, από αυτούς που ήταν στην είσοδο μέχρι αυτούς που ήταν στις μπάρες, στην φύλαξη, ακόμα και στις τουαλέτες… Γιατί όταν γράφεις την άποψη σου για ένα event, πρέπει να φροντίζεις να γράφεις ό,τι πέφτει στην αντίληψη σου, καλό ή κακό… Ας μην ξεχνάμε πως μια παράσταση ειναι προϊόν ομαδικής δουλειάς, και όταν αυτή είναι άψογη πρέπει να διαδίδεται).

Joanna Arbi για το Τhnx Radio και το thnx.gr
(Oι φωτογραφίες είναι του Διονύση Παρθενιάδη – Για περισσότερο φωτογραφικό υλικό επισκεφτείτε το επίσημο site του : http://dionpa.com/concerts/?post=apocalyptica)

Apocalyptica live in Athens at Gazi

 

(* αφού το πιθανότερο είναι να έχω εκστασιαστεί από την εμφάνιση της Chelsea Wolfe στο πλαίσιο του Smoke the Fuzz fest.)

 

Related Post

Cold Cave w/ Choir Boy live at Death Disco

Posted by - 13/10/2018 0
Οι Cold Cave είναι το δημιούργημα του πολυτάλαντου μουσικού, συγγραφέα και εκ γενετής μονόχειρα καλλιτέχνη, Wesley Eisold. Ξεκίνησαν το 2007…

Fabio Florido w/ Mikee / Nick A / ST. M.

Posted by - 22/02/2016 0
Με μεγαλη χαρά παρουσιάζουμε τον Fabio Florido, έναν από τους πλέον ραγδαία ανερχόμενους djs και παραγωγούς και resident του ENTER!…
Comodo SSL